Ο ΖΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΟΣ, ΑΛΛΑ ΕΧΕΙ ΚΟΜΠΛΕΞ ΜΕ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΟΛΙΣ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΜΙΑ ΠΙΟ ΨΗΛΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ

Ο Ζίσης από παιδί ξεχώριζε, όχι για το ύψος του, αλλά για το πόσο κοντός ήταν σε σχέση με τους άλλους. Από το δημοτικό κιόλας, ήταν πάντα «ο πιο μικρός της τάξης». Στο γυμνάσιο και στο λύκειο, τα πράγματα δεν άλλαξαν. Εκείνος είχε ένα πανέμορφο πρόσωπο, γυμνασμένο σώμα, ωραίο στυλ, όμως πάντα άκουγε ψιθύρους από τα κορίτσια:
«Κρίμα που είναι τόσο κοντός, έχει τόσο ωραία μάτια...» ή «Αν ο Ζίσης ήταν πιο ψηλός, θα τον παντρευόμουν!»

Αυτές οι φράσεις, που ίσως για κάποιες κοπέλες να ήταν απλές κουβέντες, για τον Ζίση ήταν μαχαιριές. Χρόνια ολόκληρα τον ακολουθούσε αυτή η αίσθηση ότι «δεν είναι αρκετός». Δεν είχε ποτέ την κοπέλα που πραγματικά του άρεσε. Έδειχνε δυνατός, χαμογελαστός, αλλά μέσα του κουβαλούσε μια βαθιά λύπη και ανασφάλεια που δεν έσβηνε.

Τώρα, στα 28 του, η ζωή του έφερε κάτι απρόσμενο. Στον γάμο του ξαδέρφου του γνώρισε μια κοπέλα πανέμορφη, γελαστή, γεμάτη φως. Από τη στιγμή που την είδε, κάτι μέσα του αναστατώθηκε. Εκείνη τον κοίταζε δειλά, του χαμογελούσε, φαινόταν πως κι εκείνη κάτι ένιωθε. Ο Ζίσης όμως πάγωσε. Του ρίχνει δύο κεφάλια… και εκείνος δεν το αντέχει. Το ύψος του, που πάντα τον στοίχειωνε, στάθηκε ξανά εμπόδιο ανάμεσα σε εκείνον και στην ευτυχία.

Τώρα σκέφτεται αν πρέπει να της ζητήσει να βγουν ή αν είναι καλύτερα να μείνει μόνος. Φοβάται την απόρριψη, φοβάται να πληγωθεί ξανά. Μα μέσα του ξέρει… ότι αν δεν τολμήσει, θα χάσει ίσως τη μοναδική ευκαιρία να είναι με την γυναίκα που έχει τόσο ερωτευτεί που του αρέσει όσο καμία άλλη, που ονειρεύεται το μέλλον του μαζί της.

Ο Ζίσης σκέφτεται συνέχεια τη διαφορά ύψους που θα έχει με αυτή την κοπέλα και διστάζει.. Ο Ζίσης δεν βρίσκει τη δύναμη να ξεπεράσει το κόμπλεξ του...

Ίσως αυτή τη φορά, ο Ζίσης να πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να πει:
«Δεν μετριέται η αξία μου σε εκατοστά. Μετριέται στο πόσο αληθινά αγαπάω.» ❤️

Τι θα σουμβουλεύατε τον Ζίση;