ΩΤΟΣΤΟΠ: ΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ; ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΕΙ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΩΤΟΣΤΟΠ;


Γράφω αυτό το άρθρο με αφορμή μια κυρία που είδα πρόσφατα να κάνει ωτοστόπ πάνω στον Κηφισό, κρατώντας ένα μεγάλο χαρτόνι που έγραφε «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ». Μάλιστα το κρατούσε χαμογελαστή, με ένα αισιόδοξο ύφος, λες και είχε την απόλυτη εμπιστοσύνη ότι κάποιος θα σταματήσει και θα τη βοηθήσει να φτάσει στον προορισμό της. Και τότε, αυθόρμητα, αναρωτήθηκα: πώς αυτή η γυναίκα θα εμπιστευτεί έναν άγνωστο; Ή, αντίστροφα, πώς ένας οδηγός θα εμπιστευτεί έναν άγνωστο επιβάτη;

Το ωτοστόπ ήταν κάποτε μια αυθόρμητη πράξη αλληλεγγύης. Νέοι που ταξίδευαν, άνθρωποι που ήθελαν να γλιτώσουν τα εισιτήρια, οδηγοί που είχαν όρεξη για παρέα. Τότε, οι καιροί ήταν πιο “αθώοι”. Σήμερα όμως; Με όλα όσα ακούμε για απάτες, επιθέσεις και εγκληματικότητα, ποιος θα ρισκάρει να ανοίξει την πόρτα του αυτοκινήτου του σε έναν άγνωστο;

Από την άλλη, κι αυτός που κάνει ωτοστόπ παίρνει τεράστιο ρίσκο. Δεν ξέρει ποιος θα τον πάρει, αν είναι ασφαλής, αν έχει καλές προθέσεις. Η εποχή μας έχει γεμίσει καχυποψία. Μας έμαθε να φοβόμαστε, να κοιτάμε με μισό μάτι, να μην εμπιστευόμαστε εύκολα κανέναν.

Κι όμως, η εικόνα αυτής της κυρίας στον δρόμο με το χαρτόνι της είχε κάτι το ανθρώπινο, το ρομαντικό, σχεδόν παλιομοδίτικο. Ίσως να είναι η νοσταλγία μιας εποχής που ο κόσμος ήταν πιο απλός και οι άνθρωποι πιο ανοιχτοί.

Αλήθεια όμως... εσύ θα σταματούσες; Θα έπαιρνες έναν άγνωστο που κάνει ωτοστόπ ή θα προχωρούσες χωρίς δεύτερη σκέψη; 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΙΟΡΤΙΝΕΣ ΠΑΤΑΤΕΣ ΦΟΥΡΝΟΥ ΜΕ ΔΑΜΑΣΚΗΝΑ, ΚΟΥΚΟΥΝΑΡΙ ΚΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΗΛΙΚΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙ Ο ΓΟΝΙΟΣ ΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ;

ΠΙΤΣΑ ΣΚΕΠΑΣΤΗ ΜΕ 4 ΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΑΤΙΚΟ ΛΟΥΚΑΝΙΚΟ - ΣΥΝΤΑΓΗ