« ΔΕΝ ΧΩΡΙΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΓΩΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ» ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΚΑΠΟΙΩΝ ΓΟΝΕΩΝ
Πολλοί γονείς παραμένουν σε έναν δυσλειτουργικό γάμο ή σε μια σχέση γεμάτη εντάσεις με τη σκέψη ότι έτσι προστατεύουν τα παιδιά τους. Η φράση «μένουμε μαζί για τα παιδιά» ακούγεται συχνά και συνοδεύεται από ενοχές και φόβο για το ενδεχόμενο του χωρισμού. Ωστόσο αυτή η σκέψη είναι λανθασμένη και συχνά προκαλεί μεγαλύτερη ψυχική ζημιά στα παιδιά από όση θα προκαλούσε ένας ώριμος και συνειδητός χωρισμός.
Τα παιδιά δεν επηρεάζονται μόνο από τα λόγια των γονέων αλλά κυρίως από το συναισθηματικό κλίμα μέσα στο σπίτι. Όταν μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον γεμάτο συγκρούσεις ένταση σιωπηλή εχθρότητα ή συχνούς καβγάδες βιώνουν ανασφάλεια φόβο και σύγχυση. Ακόμη και αν οι γονείς πιστεύουν ότι κρύβουν τις διαφωνίες τους τα παιδιά αντιλαμβάνονται τη συναισθηματική απόσταση και την τοξικότητα. Το αποτέλεσμα είναι να πληγώνονται καθημερινά και όχι σε μια συγκεκριμένη στιγμή όπως συμβαίνει με έναν χωρισμό.
Έρευνες και κλινική εμπειρία δείχνουν ότι τα παιδιά προσαρμόζονται καλύτερα σε έναν χωρισμό όταν οι γονείς διατηρούν σεβασμό συνεργασία και σταθερότητα. Αντίθετα η παρατεταμένη έκθεση σε μια δυστυχισμένη σχέση μπορεί να επηρεάσει την αυτοεκτίμησή τους την εικόνα που σχηματίζουν για τις σχέσεις και τον τρόπο με τον οποίο θα συνδεθούν συναισθηματικά ως ενήλικες. Μαθαίνουν ότι η αγάπη συνδέεται με πόνο ένταση και συμβιβασμό χωρίς όρια.
Το πραγματικό ζητούμενο δεν είναι αν οι γονείς ζουν μαζί αλλά αν ζουν με υγεία συναισθηματική ισορροπία και σεβασμό. Ένας χωρισμός δεν είναι αποτυχία όταν γίνεται με υπευθυνότητα. Αντίθετα μπορεί να αποτελέσει μια πράξη φροντίδας τόσο για τους ίδιους τους γονείς όσο και για τα παιδιά τους. Τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς αλλά ειλικρινείς και ψυχικά διαθέσιμους ενήλικες που τους δείχνουν τι σημαίνει υγιής σχέση ακόμη και αν αυτή δεν συνεχίζεται κάτω από την ίδια στέγη.

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου